Stoppen met werken op je 58e? “Ervaring is een hefboom, geen eindstation”

Steeds meer ervaren leiders, managers en directeuren stoppen rond hun 55e of 60e met werken. Na een directierol, of na de verkoop van een bedrijf, voelt dat vaak als een logische stap. Financieel kan het, de druk verdwijnt, de agenda loopt leeg en van buitenaf oogt het als een verdiende overgang naar rust. Toch gaat er volgens Bart van den Belt, oprichter van BusinessCoach Nederland, iets verloren op het moment dat deze groep stopt: jarenlang opgebouwde ervaring, juist op het moment dat de markt daar dringend behoefte aan heeft.

Waarom stoppen?

“Het probleem op de arbeidsmarkt zit hem niet alleen in personeelstekorten”, zegt Van den Belt. “Het echte tekort is aan overzicht en richting. Bedrijven hebben mensen nodig die patronen herkennen, rust brengen in een organisatie en ondernemers helpen om de juiste keuzes te maken. Dat leer je niet uit een cursus van een paar weken. Dat bouw je op in dertig jaar leidinggeven.”

Veel leiders stoppen niet omdat ze inhoudelijk zijn uitgewerkt, merkt Van den Belt, maar omdat de functie zelf niet meer past. De hiërarchie wringt, het tempo ligt te hoog of de politieke dynamiek binnen een organisatie kost meer energie dan ze oplevert. Wat dan vaak ontbreekt, is niet de wil om door te gaan, maar een logisch alternatief: een manier om ervaring te blijven inzetten zonder terug te hoeven naar een vaste functie, een baas of een strak ritme van negen tot vijf.

Het alternatief: advies, sparren

Bij BusinessCoach Nederland is dat alternatief inmiddels een vast pad geworden. Ervaren leiders die de overstap naar advieswerk willen maken, volgen de erkende registeropleiding tot businesscoach en leren werken met het MKB Canvas, de groeimethodiek waarmee de organisatie ondernemers begeleidt. Ze komen daarmee niet in een nieuwe hiërarchie terecht, maar starten als zelfstandig licentiehouder: ze bepalen zelf hun tempo en hun agenda, en vallen tegelijk terug op een netwerk van vakgenoten via partnerdagen en intervisie. “Ondernemers zoeken geen nieuwe baas”, zegt Van den Belt. “Ze zoeken een sparringpartner. Iemand die meedenkt, doorvraagt en helpt kiezen. Dat is precies waar veel oud-directeuren goed in zijn. Ze wisten alleen nog niet dat daar een format voor bestond.”

Volgens Van den Belt is het dan ook een gemiste kans dat zoveel ervaring vroegtijdig uit de arbeidsmarkt verdwijnt. Niet alleen voor organisaties die worstelen met complexiteit, maar ook voor de leiders zelf, van wie een groot deel naar eigen zeggen nog helemaal niet klaar is om aan de zijlijn te gaan staan. “Stoppen met werken op je 58e is heel begrijpelijk”, besluit hij. “Maar doen alsof leiderschap dan vanzelf ophoudt, is dat niet. Ervaring is geen eindstation. Het is een hefboom. De vraag is alleen of je hem blijft gebruiken.”